Jako, że jest to dopiero wczesna faza alfa Oddziałów Artylerii Kerbińskiej, wrzucam temat to offtopa.
Na pierwszy ogień znowu wziąłem na warsztat prawa fizyki i niestety musiałem wszystkie eksperymenty przeprowadzić sam, bo nikt chyba jeszcze tego nie dokonał. A przynajmniej się nie ujawnił oficjalnie w sieci. Pomocne jest tu samo IDE silnika Unity, którego supporta sobie przeczytałem całego. Znaczy nie do końca pomocne, ale warto wiedzieć na czym stoimy. Wzory klasyczne, bez uwzględnienia oporu powietrza podobne są do tego:
Czas lotu t=(2V
0sinα)/g
Wysokość maksymalna h
max=(V
02sinα)/2g
Zasięg Z=(V
02sin2α)/g
Przy prędkości początkowej V
0=110m/s zasięg wynosił w okolicach 1400m dla α=45
0 ~(sin2α=1) (jak nie wszystkim wiadomo w warunkach kerbińskich g=9,82)
Celność niestety nieciekawa ze względu na bardzo duży odrzut (skupienie w granicach 30m)
Odrzut spowodowany niestabilnym siłownikiem. Niestety Infernal Robotics chyba nie jest przewidziany do takich obciążeń.
Kilka wariacji prototypu:




I próbka możliwości:







Aktualnie w fazie projektowej jest armata bardziej stabilna, wspomagana KAS, z podziałką kątomierza i rewolwerowym systemem zmiany kul. Kule mniejsze i lżejsze, a co za tym idzie, mamy o wieeele większy zasięg.
Ale to już w innym topiku.
Jak ktoś ma pomysł na system stabilizacji, to proszę pisać poniżej.
A, no i nie krytykujcie wyglądu, to jest prototyp i ma miotać kulki.