Ostatnie wiadomości

Strony: [1] 2 3 ... 10
1
Aktualności / Odp: [[DISCORD CHAT]]]
« Ostatnia wiadomość wysłana przez MrChris dnia Śro, 11 Mar 2020, 15:37:24 »
Ref:
2
Dyskusje ogólne / Odp: [Oficjalny] POWITANIA!
« Ostatnia wiadomość wysłana przez Athanatas dnia Wto, 10 Mar 2020, 17:27:40 »
Cześć wszystkim, nazywam się Michał, w Kerbale gram od paru dni. Gra mnie wciągnęła, dlatego szukam między innymi pomocy. Interesuję się mechaniką, elektroniką i lotnictwem. Jeżdżę na motocyklu, latam na szybowcach, z którymi zacząłem przygodę w zeszłym roku.
3
Poproś o pomoc / Odp: Problem z chmurami i teksturami RSS
« Ostatnia wiadomość wysłana przez grabek77 dnia Śro, 26 Lut 2020, 23:46:17 »
Kolego to jest RSS a nie vanilia zatem, jak nie wypiszesz nr wersji i modow, ktore poinstalowales to nikt ci nie pomoze a ja nie potrafie wrozyc z fusow :)
Napisz zatem dokladnie co instalowales wraz z numerami wersji np KSP - wersja, EVE - wersja itd... wszystko ma znaczenie.
4
Poproś o pomoc / Problem z chmurami i teksturami RSS
« Ostatnia wiadomość wysłana przez RaV_9319 dnia Śro, 26 Lut 2020, 17:35:52 »
Witam.

Zainstalowalem RSS-RO/EVE i inne dodatki tekstur oraz te zwiazane z tematem na swieza instalke, ale cos mi sie wysypuje to wszystko. Ogolnie jestem uparty i probowalem to samemu ogarnac, ale dzis sie juz poddalem.(po trzech dniach uzerania sie) ;]

Mial ktos z Was podobny problem? Chcialby ktos pomoc mi to naprawic?

Dziekuje.
5
Lądowniki załogowe, bazy, kolonie / Kryzkarek Space Program
« Ostatnia wiadomość wysłana przez SinusG30 dnia Wto, 25 Lut 2020, 02:00:04 »
Kryzkarek Space Agency - Program kosmiczny

W styczniu bieżącego roku, podczas corocznego spotkania, zarząd KSA ustalił cele najbliższych misji:

1. Wysłanie teleskopu na orbitę Kerbinu
2. Wysłanie satelit na orbitę Muna i Minmusa w poszukiwaniu złóż Kethanu
3. Wysłanie stacji produkującej paliwo na powierzchnię jednego z satelit Kerbinu
4. Wysłanie paliwowej stacji orbitalnej
5. Wysłanie bezzałogowego statku z instrumentami pomiarowymi, satelitami oraz sondami w kierunku Duny
6. Wysłanie załogowego lotu na orbitę Duny oraz przeprowadzenie badań orbitalnych
7. Wysłanie głównych elementów bazy wraz z niezbędnymi do przeżycia komponentami.
8. Wysyłanie kolejnych elementów bazy na powierzchni
9.Po zbudowaniu bazy dostarczenie stałej załogi oraz zabranie poprzedniej załogi na powierzchnię Kerbinu.
            
Część I

Seetop Kerman wpadł do budynku o 5:52 rano, był zły, że szef wyciągnął go z łóżka o tej godzinie. Właściwie bardziej niż zły, był wściekły, ale posłusznie poszedł do gabinetu szefa. Gdy spotkał tam Merfala Kerman oraz Marshę Kerman, wiedział już, że dostaną przydział do kolejnej kampanii KSA. Miał rację. Sinus Kerman, szef agencji, stwierdził, że Seetop będzie najlepszym pilotem do zbliżającej się misji polegającej na umieszczeniu na orbicie Kerbinu teleskopu. Seetop nie był zadowolony, że z teleskopem musi lecieć pełna załoga, zamiast jednego komputera. Jednak agencja nie posiada odpowiedniej technologii, by wynieść ciężki ładunek na orbitę za pomocą bezzałogowego statku. Po długiej rozmowie i negocjacjach cała trójka wyszła z gabinetu z plikiem papierów i ruszyła w stronę drzwi wyjściowych. Start zaplanowano na tydzień od momentu posiedzenia.

   Tymczasem już przed spotkaniem trójki kerbonautów z szefem, praca w hangarze trwała w najlepsze. Najnowszej generacji rakieta nośną – KSR IV - przygotowywana była do startu. Wyposażona była w najnowocześniejsze silniki rakietowe, system RCS a w dodatku każdy stopień spadający na powierzchnię Kerbinu można było ponownie napełnić i wykorzystać, co było gigantycznym plusem w erze walki o ekologię, w dodatku odciążało budżet.

   W poniedziałek, o godzinie 9:00 Seetop Kerman zasiadł za sterami nowoczesnej maszyny i uruchomił systemy. Słyszał, jak obok reszta załogi ustawia swoje ekrany, ale nie zwracal na to uwagi komunikując się z kontrolą lotu.




 Na szczycie rakiety KSR IV, schowany pod owiewką, znajdował się nowoczesny teleskop służący
do obserwacji odległych ciał niebieskich. Ostatni rzut oka na monitory i pilot uruchomił silniki maszyny, która powoli wzniosła się w powietrze. Po kilkunastu minutach Kerbonauci osiągnęli orbitę, odłączyli ładunek i skierowali się na kurs deorbitacyjny.

 

- Co się dzieje, Kerman? - Spytał szef kontroli lotów, gdy ten soczyście przeklnął.
- Brak kontroli, panie Kerman.
- Jak to, cholera, brak kontroli?
- Znaczy kontrola jest, ale niepełna. Do tego nie mogę zablokować teleskopu...
- Dobra, poczekaj.

   Po wnikliwej lekturze dokumentacji okazało się, że jeden z mechaników zamontował komputer sterujący starej generacji. Mechanik został zwolniony za stworzenie zagrożenia dla powodzenia misji kosmicznej, jego miejsce zajął Kirrim Kerman. To on wpadł na pomysł, by nie stwarzać dodatkowych kosztów ponownego wysłania teleskopu na orbitę, ale zamiast tego wymianę komputera już na orbicie Kerbinu. Pomysł został zaakceptowany i już w środę rakieta stała na płycie startowej, po kilkudziesięciu minutach Kerbonauci znaleźli się w odległości 10m od teleskopu.



       Marsha Kerman oraz Merfal Kerman opuścili pokład, by wymienić komputer sterujący w teleskopie.

   Po pomyślnej wymianie komputera teleskop został ponownie zamontowany na trzonie, a załoga wróciła na pokład swojego statku. Zobaczyli, jak pilot kłóci się o coś z kontrolą lotu, gdy skończył okazało się, że mają gdzieś wyciek paliwa i może go nie wystarczyć na powrót. Marsha Kerman westchnęła, po czym opuściła pokład i poszperała w schowkach. Wyciągnęła przewód paliwowy i podpięła się do teleskopu. On i tak nie będzie potrzebował aż tyle paliwa, wyjaśniła więc sprawę z kontrolą lotów i przepompowała paliwo do KSR IV.



   Pilot z uśmiechem skierował się na kurs deorbitacyjny i zużył cały zapas paliwa, po czym odczepił zbiornik z silnikiem i przygotował się na wejście w atmosferę. Kerbonauci zapięli pasy, po czym zamkneli oczy. Przeciążenie rosło.

 

         Po krótkim czasie brzęczyk w kabinie odezwał się, sygnalizując  300m nad poziomem gruntu. Później kolejno krzyczały słowa ,,dwieście, sto pięćdziesiąt, sto, pięćdziesiąt, dwadzieścia, piętnaście, dziesięć, pięć,” oraz brzęczyk oznaczający kontakt. Jednakże Seetop wylądował dużo dalej, niż się spodziewał.



   W związku z tym, że nie udało się wylądować w okolicy KSC wysłany został samolot, który miał zabrać Kerbonautów do bazy.

 

   Po starcie pilot ustawił kurs i przełączył maszynę w tryb autopilota.

 

   Po godzinie lotu znalazł dogodne miejsce do lądowania w pobliżu kapsuły.



   Kerbonauci zostali bezpiecznie odstawieni do bazy, kapsuła została zabezpieczona na miejscu lądowania. Zabierze ją śmigłowiec bądź samolot towarowy w najbliższym czasie.

 

         Przyszedł czas na realizację kolejnego punktu. Satelity ze skanerami nawierzchni już są dopracowywane w hangarach.




6
Lądowniki załogowe, bazy, kolonie / Kryzkarek Space Program
« Ostatnia wiadomość wysłana przez SinusG30 dnia Pon, 24 Lut 2020, 23:48:22 »
Kryzkarek Space Agency - Program kosmiczny
Cel: Stała baza na 9 Kerbali na powierzchni planety Duna
Kamienie milowe:
1. Wysłanie na orbitę Kerbinu teleskopu
2. Wysłanie na orbitę Muna oraz Minmusa satelit skanujących w poszukiwaniu złóż Kethanu
3. Wysłanie na powierzchnię jednego z satelit Kerbinu stacji produkującej paliwo
4. Wysłanie na orbitę jednego z w/w ciał stałej paliwowej bazy orbitalnej
5. Wysłanie w kierunku Duny bezzałogowego statku z instrumentami pomiarowymi, satelitami oraz sondami
6. Wysłanie załogowego lotu na orbitę Duny oraz przeprowadzenie badań orbitalnych
7. Wysłanie trzonu bazy z niezbędnymi komponentami do przeżycia
8. Wysyłanie kolejnych elementów bazy na powierzchni
9.Po zbudowaniu bazy dostarczenie stałej załogi oraz zabranie poprzedniej załogi na powierzchnię Kerbinu.
            
Część I

Seetop Kerman wpadł do budynku o 5:52 rano, był zły, że szef wyciągnął go z łóżka o tej godzinie. Właściwie bardziej niż zły, był wściekły, ale posłusznie poszedł do gabinetu szefa. Gdy spotkał tam Merfala Kerman oraz Marshę Kerman, wiedział już, że dostaną przydział do kolejnej kampanii KSA. Miał rację. Sinus Kerman stwierdził, że Seetop będzie najlepszym pilotem do zbliżającej się misji polegającej na umieszczeniu na orbicie Kerbinu teleskopu. Seetop nie był zadowolony, że z teleskopem musi lecieć pełna załoga, zamiast jednego komputera. Jednak agencja nie posiada odpowiedniej technologii, by wynieść ciężki ładunek na orbitę za pomocą bezzałogowego statku. Po długiej rozmowie i negocjacjach cała trójka wyszła z gabinetu z plikiem papierów i ruszyła w stronę drzwi wyjściowych. Start zaplanowano na tydzień od momentu posiedzenia.

   Tymczasem już przed spotkaniem trójki kerbonautów z szefem, praca w hangarze trwała w najlepsze. Produkowano najnowszej generacji rakietę nośną – KSR IV. Wyposażona była w najnowocześniejsze silniki rakietowe, system RCS a w dodatku każdy stopień spadający na powierzchnię Kerbinu można było ponownie napełnić i wykorzystać, co było gigantycznym plusem w erze walki o ekologię, w dodatku odciążało budżet.

   W poniedziałek, o godzinie 9:00 Seetop Kerman zasiadł za sterami nowoczesnej maszyny i uruchomił systemy. Słyszał, jak obok reszta załogi ustawia swoje ekrany, ale nie zwracal na to uwagi komunikując się z kontrolą lotu.




 Na szczycie rakiety Seetopa, schowany pod owiewką, znajdował się nowoczesny teleskop służący do obserwacji odległych ciał niebieskich. Ostatni rzut oka na monitory i pilot uruchomił silniki maszyny, która powoli wzniosła się w powietrze. Po kilkudziesiesięciu minutach Kerbonauci odłączyli ładunek i skierowali się na kurs deorbitacyjny.

 

- Co się dzieje, Kerman? - Spytał szef kontroli lotów, gdy ten soczyście przeklnął po przełączeniu się na teleskop.
- Brak kontroli, panie Kerman.
- Jak to, cholera, brak kontroli?
- Znaczy kontrola jest, ale niepełna. Do tego nie mogę zablokować teleskopu...
- Dobra, poczekaj.

   Po wnikliwej lekturze dokumentacji okazało się, że jeden z mechaników zamontował komputer sterujący starej generacji. Mechani został zwolniony za stworzenie zagrożenia dla powodzenia misji kosmicznej, jego miejsce zajął Kirrim Kerman. To on wpadł na pomysł, by nie stwarzać dodatkowych kosztów ponownego wysłania teleskopu na orbitę, ale zamiast tego wymianę komputera już na orbicie Kerbinu. Pomysł został zaakceptowany i już w środę rakieta stała na płycie startowej, po kilkudziesięciu minutach Kerbonauci znaleźli się w odległości 10m od teleskopu..



       Marsha Kerman oraz Merfal Kerman opuścili pokład, by wymienić komputer sterujący. Największy problem stanowiło zdjęcie teleskopu z zaczepów, na szczęście na powierzchni pomyślano o tym, i przystosowano ich własny statek do montażu tego typu urządzenia. Wystarczyło podpiąć go do silnika rakietowego.

 

   Po pomyślnej wymianie komputera teleskop został ponownie zamontowany na trzonie, a załoga wróciła na pokład swojego statku. Zobaczyli, jak pilot kłóci się o coś z kontrolą lotu, gdy skończył okazało się, że mają gdzieś wyciek paliwa i może go nie wystarczyć na powrót. Marsha Kerman westchnęła, po czym opuściła pokład i poszperała w schowkach. Wyciągnęła przewód paliwowy i podpięła się do teleskopu. On i tak nie będzie potrzebował aż tyle paliwa, wyjaśniła więc sprawę z kontrolą lotów i przepompowała paliwo do KSR IV.



   Pilot z uśmiechem skierował się na kurs deorbitacyjny i zużył cały zapas paliwa, po czym odczepił zbiornik z silnikiem i przygotował się na wejście w atmosferę. Kerbonauci zapięli pasy, po czym zamkneli oczy. Przeciążenie rosło.

 

         Po krótkim czasie brzęczyk w kabinie odezwał się, sygnalizując  300m nad poziomem gruntu. Później kolejno krzyczały słowa ,,dwieście, sto pięćdziesiąt, sto, pięćdziesiąt, dwadzieścia, piętnaście, dziesięć, pięć,” oraz brzęczyk oznaczający kontakt. Jednakże Seetop wylądował dużo dalej, niż się spodziewał.



   W związku z tym, że nie udało się wylądować w okolicy KSC wysłany został samolot, który miał zabrać Kerbonautów do bazy.

 

   Po starcie pilot ustawił kurs i przełączył maszynę w tryb autopilota, czekał go długi lot.

 

   Kilkadziesiąt minut później przyziemił i podjechał nieopodal kapsuły.



   Kerbonauci zostali bezpiecznie odstawieni do bazy, kapsuła została zabezpieczona na miejscu lądowania. Zabierze ją śmigłowiec bądź samolot towarowy w najbliższym czasie.

 

         Przyszedł czas na realizację kolejnego punktu. Satelity ze skanerami nawierzchni już są dopracowywane w hangarach.
[/quote]
7
Lądowniki załogowe, bazy, kolonie / Kryzkarek Space Program
« Ostatnia wiadomość wysłana przez SinusG30 dnia Pon, 24 Lut 2020, 21:06:04 »
Kryzkarek Space Agency - Program kosmiczny
Cel: Stała baza na 9 Kerbali na powierzchni planety Duna
Kamienie milowe:
1. Wysłanie na orbitę Kerbinu teleskopu
2. Wysłanie na orbitę Muna oraz Minmusa satelit skanujących w poszukiwaniu złóż Kethanu
3. Wysłanie na powierzchnię jednego z satelit Kerbinu stacji produkującej paliwo
4. Wysłanie na orbitę jednego z w/w ciał stałej paliwowej bazy orbitalnej
5. Wysłanie w kierunku Duny bezzałogowego statku z instrumentami pomiarowymi, satelitami oraz sondami
6. Wysłanie załogowego lotu na orbitę Duny oraz przeprowadzenie badań orbitalnych
7. Wysłanie trzonu bazy z niezbędnymi komponentami do przeżycia
8. Wysyłanie kolejnych elementów bazy na powierzchni
9.Po zbudowaniu bazy dostarczenie stałej załogi oraz zabranie poprzedniej załogi na powierzchnię Kerbinu.
            
Część I

Seetop Kerman wpadł do budynku o 5:52 rano, był zły, że szef wyciągnął go z urlopu i to jeszcze o tej godzinie. Właściwie bardziej niż zły, był wściekły, ale posłusznie poszedł do gabinetu szefa. Gdy spotkał tam Merfala Kerman oraz Marshę Kerman, wiedział już, że dostaną przydział. Miał rację. Sinus Kerman stwierdził, że Seetop będzie najlepszym pilotem do nadchodzącej misji – stworzenia stałej bazy na powierzchni planety Duna. Po długiej rozmowie i negocjacjach cała trójka wyszła z gabinetu z plikiem papierów i ruszyła w stronę drzwi wyjściowych. Start zaplanowano na tydzieńń od momentu posiedzenia.

   Tymczasem już przed spotkaniem trójki kerbonautów z szefem, praca w hangarze trwała w najlepsze. Produkowano najnowszej generacji rakietę nośną – KSR IV. Wyposażona była w najnowocześniejsze silniki rakietowe, system RCS a w dodatku każdy stopień spadający na powierzchnię Kerbinu można było ponownie napełnić i wykorzystać, co było gigantycznym plusem w erze walki o ekologię, w dodatku odciążało budżet.

   W poniedziałek, o godzinie 9:00 Seetop Kerman zasiadł za sterami nowoczesnej maszyny i uruchomił systemy. Słyszał, jak obok reszta załogi ustawia swoje ekrany, ale nie zwracal na to uwagi komunikując się z kontrolą lotu.




 Na szczycie rakiety znajdował się nowoczesny teleskop służący do obserwacji odległych ciał niebieskich. Po kilkudziesięciu minutach teleskop znajdował się na orbicie, a rakieta nośna kierowała się do lądowania w okolicach KSC.

 

- Co się dzieje, Kerman? - Spytał szef kontroli lotów, gdy ten soczyście przeklnął po przełączneniu się na teleskop.
- Brak kontroli, panie Kerman.
- Jak to, cholera, brak kontroli?
- Znaczy kontrola jest, ale niepełna. Do tego nie mogę zablokować teleskopu...
- Dobra, poczekaj.

   Po wnikliwej lekturze dokumentacji okazało się, że jeden z mechaników zamontował zły komputer sterujący starej generacji. Został zwolniony za stworzenie zagrożenia dla powodzenia misji kosmicznej, jego miejsce zajął Kirrim Kerman. To on wpadł na pomysł, by nie stwarzać dodatkowych kosztów ponownego wysłania teleskopu na orbitę, ale zamiast tego poprawienie tego już na orbicie Kerbinu. Pomysł został zaakceptowany i już w środę rakieta stała na powierzchni płyty startowej, po kilkudziesięciu minutach Kerbonauci znaleźli się tuż przy teleskopie.



       Marsha Kerman oraz Merfal Kerman opuścili pokład, by wymienić komputer sterujący. Największy problem stanowiło zdjęcie całego teleskopu, na szczęście na powierzchni pomyślano o tym, i przystosowano ich własny statek do montażu tego typu urządzenia. Właściwie było to po prostu przyczepienie go do dyszy silnika rakietowego.

 

   Po pomyślnej wymianie komputera teleskop został ponownie zamontowany na szczycie obiektu, a załoga wróciła na pokład swojego statku. Zobaczyli, jak pilot kłóci się o coś z kontrolą lotu, gdy skończył okazało się, że mają gdzieś wyciek paliwa i nie mają na tyle cennego płynu by wrócić na Kerbin. Marsha Kerman westchnęła, po czym opuściła pokład i poszperała w schowkach. Wyciągnęła przewód paliwowy i podpięła się do teleskopu. On i tak nie będzie potrzebował aż tyle paliwa, wyjaśniła więc sprawę z kontrolą lotów i przepompowała paliwo do KSR IV.



   Pilot z uśmiechem skierował się na kurs deorbitacyjny i zużył cały zapas paliwa, po czym odczepił zbiornik z silnikiem i przygotował się na wejście w atmosferę. Kerbonauci zapięli pasy, po czym zamkneli oczy. Przeciążenie rosło.

 

         Po krótkim czasie brzęczyk w kabinie odezwał się, sygnalizując  300m nad poziomem gruntu. Później kolejno krzyczały słowa ,,dwieście, sto pięćdziesiąt, sto, pięćdziesiąt, dwadzieścia, piętnaście, dziesięć, pięć,” oraz brzęczyk oznaczający kontakt. Jednakże wylądował dużo dalej, niż się spodziewał.



   W związku z tym, że nie udało się wylądować w okolicy KSC wysłany został zmodyfikowany samolot, który miał zabrać Kerbonautów do bazy.

 

   Po starcie pilot ustawił kurs i przełączył się w tryb autopilota, czekał go długi lot.

 

   Kilkadziesiąt minut później przyziemił i podjechał nieopodal kapsuły.



   Kerbonauci zostali bezpiecznie odstawieni do bazy, kapsuła została zabezpieczona na miejscu lądowania. Zabierze ją śmigłowiec bądź samolot towarowy w najbliższym czasie. Przyszedł czas na realizację kolejnego punktu. Satelity ze skanerami nawierzchni już są dopracowywane w hangarach.



8
Poproś o pomoc / Odp: Jak obliczyć prędkość na danej wysokości
« Ostatnia wiadomość wysłana przez gumiss88 dnia Sob, 08 Lut 2020, 15:17:59 »
Już to zaobserwowałem ale przed sprawdzeniem niepotrzebnie napisałem. Dzięki wielkie.
9
Poproś o pomoc / Odp: Jak obliczyć prędkość na danej wysokości
« Ostatnia wiadomość wysłana przez grabek77 dnia Sob, 08 Lut 2020, 14:11:06 »
Aero GUI ("Telemetria") pokazuje gestosc, zaraz pod dwoma rodzajami cisnienia.

10
Poproś o pomoc / Odp: Jak obliczyć prędkość na danej wysokości
« Ostatnia wiadomość wysłana przez gumiss88 dnia Sob, 08 Lut 2020, 11:40:16 »
Dziękuję za odpowiedź i podsunięcie pomysłu :) Mam jeszcze jedno pytanie, czy gdzieś znajdę informację o gęstości poszczególnych warstw atmosfery Kerbinu?
Strony: [1] 2 3 ... 10